Introversie is een gave, geen handicap

Kom eens mee, klinkt er achter haar. Sylvie ontmoet de strakke blik van haar manager. Terwijl er spelden in haar maag prikken, volgt ze hem. Naar het kamertje waar hij in overleg zit met een collega. Waarom roepen ze haar erbij? En dan galmt over de grenenhouten tafel: we vinden het niet goed gaan. Je bent te stil.

Leestijd: 4 minuten

Er vallen druppels op de tafel. Zit Sylvie daar ineens te snikken, bij mensen die ze nauwelijks kent, maar die wel een oordeel over haar hebben.
Slechts vijf weken werkt ze er nu.

De tranen zijn een opstapeling van alle keren dat ze vroeger in één adem stil, verlegen, bangig, afstandelijk en afgekeerd werd genoemd.
Het is een ijverig kind hoor, maar…
Op jonge leeftijd begreep ze het al. Stil zijn is niet oké. Ik ben anders. Saai en ongezellig. Een muurbloem.

Maar vooral: onbelangrijk.

Overcompenseren

Het tempo van anderen probeert ze bij te houden, uitbundig te zijn, maar ’s avonds ligt Sylvie kapot op de bank.

‘Het is niet per se verkeerd om je te voegen naar de situatie,’ zegt Ine Fransen, trainer van Kracht van introvert zijn. ‘En dat geldt net zo hard voor extraverten.’ Je aanpassen kan in je voordeel werken om te bereiken wat je wilt. Maar het wordt wel een probleem als je er last van hebt of erop leegloopt.

De kunst is je eigen kracht en valkuilen te leren kennen. Er zijn tenslotte verschillende manieren om je mening of idee over de bühne te brengen en anderen mee te krijgen.
‘Je hoeft niet precies te handelen zoals anderen dat doen of zoals je denkt dat zij verwachten. Want overcompenseren houd je niet vol,' legt Ine uit.

Verlate invallen

Dat overcompenseren doet Sylvie wel continu. Tijdens meetings koortsachtig zoeken naar dingen om te zeggen. Direct reageren of met een punt komen, wat voor punt dan ook. Ter plekke een idee of mening formuleren.
Het lijkt anderen zo gemakkelijk af te gaan. Terwijl Sylvie haar input vaak achteraf nog rondmailt.
Een verlate inval, sorry allemaal.

‘Wanneer je koortsachtig naar iets te zeggen zoekt, ligt je focus op het interne proces en sluit je je af voor de omgeving,’ zegt Ine. ‘Als je merkt dat je in jezelf duikt, neem dan een moment van reflectie, zodat je bewuster kunt kiezen voor gedrag.’

Onverwachts het woord

Voor Sylvie zijn vergaderingen een valkuil. Hoe vaak ze zichzelf in een stoel heeft gedrukt, denkend: vergeet dat ik hier zit. Geef me niet onverwachts het woord. ‘Wat vind JIJ er eigenlijk van? Je hebt de hele tijd nog niets gezegd.’
... Blanco brein.

Als je nog niet zover bent, is het prima om te zeggen: ‘Ik vind dat er interessante punten op tafel liggen. Ik wil graag de alternatieven overwegen voordat ik reageer.’ Door denkruimte te creëren kun je je kwaliteiten inzetten en word je zichtbaarder.

Messteken

Bij haar nieuwe werkgever is Sylvie best outgoing, naar eigen maatstaven. Vragen stellen, grapjes maken, over interesses vertellen.
Spreken in een groep is nog steeds geen hobby en ze struikelt weleens over haar woorden. Maar de scherpe randjes zijn wel bijgeslepen.

Geen wonder dus dat de tranen blijven komen, terwijl haar manager vertelt hoe ‘verontrustend’ hij Sylvies stilte vindt. En de speldenprikjes in messteken veranderen.

We weten niet wat we aan je hebben, zegt de manager. Je hebt niets toe te voegen aan wat er gezegd wordt.
Dat Sylvie de nieuwe functie vliegensvlug oppakte, leergierigheid tot een kunst verhief en enorm productief was. Ja, daar hebben ze het niet meer over.

Terwijl haar buik samentrekt, belooft ze beterschap.
En dan weer gewoon aan het werk hè. Klanten bedienen met rode ogen.

Overrompeld

‘Voor introverten kan het lastig zijn om direct te delen wat er in je omgaat,’ weet Ine. Grote kans dat je wat tijd nodig hebt om dit onder woorden te brengen. ‘Om jezelf uit de verstarring te halen, kun je bedenken wat voor jou eenvoudiger is: feiten benoemen of emoties uiten. Daar kun je je in lastige situaties op beroepen.’

En vergeet nooit: je kunt altijd het gesprek stopzetten omdat je het moet laten bezinken, en er later op terugkomen.

Gewoon introvert

Het onverwachtse gesprek triggert Sylvie om hulp aan Google te vragen, als troost na een ellendige, onzekere dag. Zo komt ze die avond uit bij een artikel over introversie op de werkvloer.
Ademloos leest ze het. En opnieuw. En een derde keer om het zeker te weten.

Ze is introvert! Niet saai of verlegen of minder intelligent! Maar gewoon introvert, net als ongeveer een derde van de mensheid. Dat is een ruwe schatting en niemand is in élke situatie volledig introvert. Je kunt in verschillende omgevingen ook introverter of extraverter reageren.
Maar algemeen gezegd kost de omgang met anderen introverten energie en zit het hoofd snel vol met indrukken. Om de batterij weer op te laden, is het nodig dat ze zich terugtrekken.

Overprikkeld

Weet dat ze niet asociaal zijn. Veel oppervlakkige contacten en smalltalk putten introverten simpelweg uit. Liever gaan ze een diepgaande relatie aan met een handjevol mensen.
Als ze gesloten zijn, betekent het dat ze genoeg hebben aan zichzelf. De eigen gedachten bieden voldoende uitdaging en ze vinden het heerlijk ergens op te broeden.

Door de manier waarop het introverte brein functioneert, hebben ze verwerkingstijd nodig en komen daarna met een mening of idee. Die werken ze ook graag eerst uit tot een doordacht plan voordat ze erover vertellen.

Als ze vertraagd reageren of geen woorden kunnen vinden, zijn ze niet onwetend. De hersenen werken simpelweg anders.
Bij rust zijn ze in hun element, prikkels trekken introverten leeg. Praten willen ze best, maar alleen als dat van toegevoegde waarde is en ze erover nagedacht hebben. Ze wachten op het juiste moment en de juiste luisteraar.

Niets mis mee

Op dat moment vullen Sylvies ogen zich weer met water, voor de tweede keer die dag. Na al die jaren had ze ontdekt wat er mis was met haar…
Helemaal niets.

Doordat de norm energiek, charismatisch en levendig is, zijn introverten lange tijd onbegrepen geweest. Daar komt verandering in. Introverten hebben prachtige eigenschappen die onmisbaar blijken op de werkvloer.

Het talent zich diep te concentreren bijvoorbeeld. Goed kunnen luisteren en observeren. Diepgaande gesprekken voeren die echt ergens over gaan. Bedachtzaam te werk gaan, met een stevige portie doorzettingsvermogen. Tot de kern uitzoeken hoe iets zit. Introverten bezitten ook een grote leergierigheid en veel reflectievermogen. En wat denk je van originaliteit en creativiteit door hun rijke fantasie?

Onbegrip

De herkenning en realisatie zorgt voor een slapeloze nacht. ’s Ochtends vraagt Sylvie om een gesprek met haar leidinggevende en vertelt ze over de ontdekking.
Zo steek ik in elkaar, hier gedij ik wel en niet bij.
De manager deelt haar euforie niet.

Excuses, noemt hij het terwijl hij Sylvie berispt vanaf de andere kant van de grenenhouten tafel in hetzelfde kamertje. Bij deze werkgever krijg ik niet de ruimte mezelf te zijn, beseft ze.
Weggaan of blijven?

Inmiddels zit ze bij een organisatie die de kracht van introversie wel herkent.

Geen handicap

‘Elk team heeft een mix van extravert en introvert nodig. Mensen die een uitgelaten enthousiasme meebrengen en sneller risico’s durven nemen, en mensen die analyseren, de diepte in duiken en bedachtzaam handelen,’ weet Ine.

Introversie is geen handicap, maar een persoonskenmerk. Je bent goed zoals je bent en hebt een arsenaal aan kwaliteiten te bieden.
Stop je te spiegelen aan extraverten.
Gooi die uitbundige types van het voetstuk waarop je ze hebt geplaatst.
En kijk eens kritisch naar die valse overtuigingen als ‘ik ben minder waard’.

Er is voor iedereen plaats in deze wereld.

Maak een kracht van je introversie

Welke kwaliteiten je meebrengt, is zelf nog niet zo makkelijk te herkennen. In de training Kracht van introvert zijn stel je overtuigingen die jou belemmeren aan de kaak. Je ontdekt hoe je lastige situaties aangaat door het inzetten van je eigen kracht. Ook leer je hoe je jezelf op authentieke manier zichtbaar laat zijn en omgaat met extraverte types.

 Bekijk de training

De naam Sylvie is gefingeerd.