Na de burn-out #11: ‘Onrustig van rust’

Eindelijk luister je naar je lijf en zorg je voor ontspanning. Maar al liggend op de bank houdt je hoofd maar niet op met drammen. Rust: ervaringsexpert Freek heeft er maar moeite mee.

Is het heel gek, dat ik ontzettend onrustig wordt van rust? Als ik op vrijdagavond met een fijne charcuterie, nippend aan een alcoholvrij biertje, naar The Voice op de beeldbuis kijk. Fleecedeken op schoot en een kussentje in mijn rug. Hoe fijn ik het ook vind, soms spookt het, juist in al die rust, in mijn hoofd. Ik moet door, door, doorgaan.

‘Alles onder controle’

De afgelopen maanden merk ik dit mechanisme niet alleen privé, maar ook zakelijk. Als ik ergens uit een storm kom, dan is het wel bij FREEK B.V. Een storm waar ik keihard voor werk om hem te laten luwen. Bewustwording, luisteren naar mezelf, targets stellen. De hele santenkraam.

En wat blijkt? Het werkt! Zeker nadat ik dit jaar ook stevig ‘gezonder leef’ (lees: stukken minder drink), heb ik het leven veel beter onder controle.

In botsing met jezelf

En die controle, die brengt nu dus de onrust met zich mee. Ben je daar weer mooi klaar mee. Is het rustig, geeft dat weer onrust. Maar als je er heel realistisch naar kijkt, is dat natuurlijk niet zo gek.

Dat je actief met een handeling stopt, of het anders aanpakt. Dat wil het ingesleten patroon (in mijn geval als door, door, doorgaan) niet direct doen laten verdwijnen. En dat zorgt voor vrij vervelende en confronterende botsingen met mezelf.

Toen

Zo was het vorig jaar zomaar een gemiddelde vrijdagmiddag. Een uurtje of vijf. Weer een week vol columns, artikelen, likes, omzet en winst achter de rug. Tijd voor een biertje, er is immers wat te vieren.

Even met de vrouw afstemmen waar we die avond gaan eten. Nog een biertje. Lekker hapje eten. Misschien even poolen. En je raad het al, nog een lekker biertje. Om de rest van het weekend bij te komen. Van de voorgaande werkweek en van de vrijdagavond.

En nu?

Nu is het vrijdag in de loop van de middag. Laten we zeggen een uurtje of drie. Alle voor die week bepaalde targets zijn gehaald. Ik kan nog wel door, maar heb met mezelf afgesproken te stoppen als die targets zijn gehaald.

Daar sta ik ook volledig achter, maar het voelt zo onnatuurlijk dat ik er krankzinnig onrustig van wordt. Het ‘vier-moment’ waarin ik het eerste biertje open trek laat ik ook even schieten. En dan? Wat moet ik dan in hemelsnaam gaan doen?

Ingesleten patronen

Wat ik totaal over het hoofd heb gezien is dat het stoppen met ‘door, door, door’ en ‘drink, drink, drink’ het grootste probleem niet is. Het stoppen van de handeling is ook maar een stap. Het in laten slijten van een nieuwe mindset, nieuwe patronen en nieuwe manieren om te successen te vieren. Dat is een nog veel grotere stap.

Ik denk dat het zo met alle beslissingen gaat. Het stoppen van een bepaalde handeling is echt pas de eerste stap. Dat legt een bepaald ingesleten patroon bloot. En om dat patroon te gaan verleggen zal je er iets anders tegenover moeten zetten.

Mocht er dus nog iemand een goede boksschool weten die lessen geeft op vrijdagmiddag om een uur of drie. Ik houd me aanbevolen!

Ontsnap uit jouw patronen


Werk aan je zelfinzicht en raak bovendien vertrouwd met principes van timemanagement. Zo ben je in staat efficiënt te werken en tegelijk je grenzen te bewaken. De training Doeltreffend zelfmanagement helpt je vooruit.

Bekijk de training