Wijze woorden die je leven veranderen: deel 5

Moet je het doen met wat het leven je geeft? Of is het mogelijk om je eigen weg te bewandelen? Deze 3 mensen namen beslist het heft in eigen hand. En gaan op een unieke manier met (levens)veranderingen om.

Mark (66, bleef actief na zijn vervroegde pensioen) over het avontuur blijven aangaan.

‘Na 25 jaar als ambtenaar kon ik met vervroegd pensioen. Ik greep dat met beide handen aan omdat ik wat anders wilde in mijn loopbaan. Zonder plan reisde ik naar mijn geboorteland Zuid-Afrika. Ik ontmoette veel mensen en liet alles op mij af komen.

Een ramenwassersbedrijf was daar nog niet, dus het leek me wel wat om dat op te starten. Die verandering was voor mij het diepe waar ik graag in wilde springen. Het was zo anders dan ik gewend was. Gelukkig ben ik van nature een flexibel persoon en ga ik als een cowboy al het avontuur aan dat op mijn pad komt.

Het liep anders dan gedacht. Ik kwam een makelaar tegen en voor ik het wist hoorde ik mezelf zeggen: “Is dat wat voor mij?” Hij nam mij aan de hand en dat was natuurlijk een handige springplank. Alleen ik nam ongemerkt zijn werkwijze over, en dat was niet mijn werkwijze. Ik realiseerde me dat ik niet dicht bij mezelf was gebleven. Dus stopte ik ermee.

Ik ben weer terug in Nederland en voel me te jong om met pensioen te gaan. Ik wil nog van alles doen en spring weer in het diepe als tekstschrijver en emigrantencoach. Als je bereid bent ergens energie in te steken, naar jezelf luistert en positief blijft, kun je alles aan. Of je nu 26 bent of 66.’

Mariëlle (43, werkt bij een organisatie die constant beweegt) over ruimte durven geven aan verandering en aan anderen.

‘In mijn functie is de noodzaak van veranderen en meebewegen groter dan voor een ander. Binnen een beursgenoteerd bedrijf worden continu beslissingen genomen over de balans tussen finance, mensen en milieu. Ik heb een maatschappelijke rol, dus ben gewend aan verandering. Ik merk vaak dat ik al op het volgende station ben, terwijl anderen überhaupt nog op de trein moeten stappen.

Dan zit er niets anders op dan de trein terug te nemen en samen de volgende te pakken. 

Het raakt mij dat er in Nederland 250.000 kinderen zijn die zonder ontbijt en lunchpakket naar school gaan. Dat moet anders. Daarom heb ik vanuit mijn rol een stichting opgericht om deze kinderen een kans te geven. Ik wil namelijk dat wat ik doe, ertoe doet in de wereld. Dus omarm ik alle positieve veranderingen op maatschappelijk vlak om mijn doel voor elkaar te krijgen. 

Ik hanteer een simpele regel: als je een beslissing maakt, ga bij jezelf na of je het ook een goede beslissing voor jezelf zou vinden. En ik stel altijd de balansvragen: Maakt het de wereld mooier? Zijn onze klanten tevreden? Is mijn collega blij? Durf ruimte te geven aan veranderingen. Ze gebeuren toch en zijn nodig om te innoveren voor de wereld. Ga voor win-win door er zelf ook van te groeien en anderen te laten shinen.’

Babette (13 jaar, middelbare scholier) over je niets aantrekken van hoe lang anderen doen over leren.

‘Ik had wel verwacht dat ik het druk zou krijgen met alle SO’s en proefwerken op de HAVO/VWO. Maar dat het zo veel zou zijn, dat vind ik moeilijk. Daar word je niet op voorbereid op de lagere school. Ook was ik in het begin zenuwachtig omdat ik bang was geen aansluiting te vinden bij andere kinderen. Nu weet ik… het komt wel goed.

Het eerste jaar is gemixt. Ik ging ervan uit dat ik VWO wel aankon, maar volgend jaar ga ik HAVO doen. Die gedachte alleen al geeft me rust. Ik weet dat ik goede cijfers ga halen en wat ik kan verwachten. Ik kan altijd nog VWO doen. Voor nu wil ik het fijn hebben en inmiddels heb ik leuke vriendinnen.

In het begin wist ik niet wat ik moest doen. Ik ontdekte dat ik echt hard moet leren voor een goed cijfer. Het zou fijn zijn als ik makkelijker kon leren, maar ik heb het geaccepteerd. Ik leerde leren. En plannen. Mijn moeder hielp mij daarbij. Per vak bedenk ik nu: wat is de stof? Hoeveel dagen heb ik nodig? Wat vind ik moeilijk? Ik plan alles in.

Je moet niet luisteren naar hoe lang anderen doen over leren. Kijk voor jezelf wat je nodig hebt. En neem een dag vrij! De zaterdag is voor hockey en daarna niks. Dan kan ik me even opladen. Op zondag plan ik de week vooruit en dan kan ik weer knallen.’  

Meer verhalen lezen?

Sla dan vooral deel 4 in deze reeks niet over! Lees nog meer verhalen van mensen die op hun eigen, unieke manier met verandering omgaan.

LEES OOK DEEL 4