Wijze woorden die je leven veranderen: deel 6

Veranderingen overkomen je waar je bij staat. Organisaties keren zichzelf binnenstebuiten, functies wijzigen, collega’s nemen afscheid en misschien besluit je zelf wel een nieuwe weg in te slaan. Hoe ga je daarmee om? Deze mensen hebben een uniek perspectief op veranderen.

Carmen (32) over omgaan met een reorganisatie, afgeslankte afdeling en dubbele werkdruk.

‘Vorig jaar heb ik twee derde van mijn directe collega’s uitgezwaaid. Tien afscheidslunches, bedankwoorden en gelukwensen. Sommigen vertrokken vrijwillig, anderen met een vaststellingsovereenkomst onder de arm. Allemaal goed terechtgekomen. Maar gold dat ook voor de achterblijvers?

Meer doen met minder. Hoe dan?! Zouden we rechtstreeks op een burn-out afkoersen? Er wordt veel gevraagd. En toch ben ik gelukkiger dan ooit.

Mijn rol verbreedde, ik kreeg meer eigenaarschap en kan zelf invulling geven aan het werk, zonder van alles te hoeven afstemmen. Er zijn legio mogelijkheden vrijgekomen. Waar voorheen de processen regeerden, zijn dingen uitproberen en buiten de lijntjes kleuren nu gebruikelijk geworden. En dat veroorzaakt een heerlijke tintel in de buikregio. Wat is dan een beetje werkdruk?

Op papier leek het onmogelijk. Onwenselijk. Om met zo weinig collega’s de afdeling overeind te houden. En zelfs de resultaten te overtreffen. Maar de reorganisatie bleek de kans van mijn leven. In anderhalf jaar heb ik een enorme groeispurt doorgemaakt. Mijn advies? Rouwen om wat was, is begrijpelijk maar werkt ook verlammend. Niet het hoofd laten hangen en de onmogelijkheden benadrukken, maar denken in kansen. Want die zijn er altijd. In welke situatie je ook verkeert.’

Bart (54, maakte een carrièreswitch) over kansen grijpen in plaats van afwachten bij een reorganisatie.

‘Iedere manager kreeg de opdracht met zijn medewerkers loopbaangesprekken te voeren, zo ook ik. Dit om te stimuleren dat ze rond gingen kijken en om gedwongen ontslagen te voorkomen. De gesprekken met mijn team openden mijn ogen. Ik had er lol in en de positieve feedback die ik terugkreeg, zag ik als groot compliment. Ik was 45, werkte al jaren bij justitie en kon dit. Zonder ervaring! Dat mijn oog toen viel op een artikel van het Fontys loopbaancentrum, is vast geen toeval.

Helaas zat een baan er niet in, dus begon ik met een stage. En daarnaast met een post-hbo-opleiding loopbaancoaching en psychodiagnostiek. Bouwen, leren, dat was mijn doel. Die baan zou echt wel komen. En inderdaad. Na 6 maanden stage en 1 jaar detachering werd de vacaturestop opgeheven en kreeg ik een vast dienstverband.

Al die tijd heb ik geloofd dat het goed zou komen. Dit wilde ik doen en blijven doen, dat straalde ik aan alle kanten uit. Zo sterk dat ze bij Fontys niet meer om me heen konden! Als loopbaancoach én ervaringsdeskundige zeg ik: laat zien wat je kunt, vertrouw in jezelf en de kans dat je overtuigt is groot. Ja, het is spannend iets vasts los te laten. Maar als je gaat doen wat écht jouw ding is, lukt het gewoon.’

Meer verhalen lezen?

Sla dan vooral deel 5 in deze reeks niet over! Lees nog meer verhalen van mensen die op hun eigen, unieke manier met verandering omgaan.

LEES OOK DEEL 5