Column #13: 'Als even niets meer vanzelfsprekend is, dan biedt het ook kansen.'

Thema: Persoonlijke effectiviteit

Een crisis als deze vraagt veel van iedereen. Maar het biedt toch ook kansen. Columnist Freek van Kraaikamp (35) ontdekt juist nu wat hij echt belangrijk vindt.

Iedere ochtend loop ik met mijn vriendin nog even een rondje van een kwartier door een verlaten en doodstille stad voordat onze werkdag begint. Mijn vriendin begint iedere achter de keukentafel om via een videocall haar dag met collega’s af te trappen, terwijl ik mijn dag telefonisch met mijn opdrachtgevers start terwijl ik een uur lang rondjes langs de hekken van een verlaten basketbalveld in de wijk loop. Zeker met mijn gemillimeterde coupe, die heb ik sinds ik ook meer naar de kapper mag, zal ik eruit zien als een gevangene die zijn dagelijkse rondjes op de luchtplaats maakt. Misschien ben ik dat in zeker zin ook wel. Toch moet ik zeggen dat we ons prima door het corona-circus heen sla.

Het gaat goed

Mijn standaard antwoord op iedereen die de vraag ‘hoe gaat het bij jullie?’ stelt is al weken ongewijzigd: ‘we zijn fysiek en financieel gezond en gelukkig.’ Ja, het is vervelend en ik zit met een fikse omzetdaling, meerdere lopende grote projecten zijn op de lange baan geschoven of zelf afgeblazen, het is allemaal behelpen, ik ben van mijn mooie bos krullen af, er zijn een paar kilo’s bij gekomen sinds het sluiten van de sportschool en het is allemaal ongelofelijk onhandig en vervelend. Maar de vraag is ook even wat dat er allemaal toe doet in deze tijd.

Natuurlijk is alles anders, maar tellen we ondertussen vooral onze zegeningen. We lopen onze rondjes, zien elkaar meer, de kat is dolgelukkig met 24/7 aandacht, ik kook meer, drink minder en we eten gezonder dan ooit. Ik maak iedere middag in alle rust een lunch voor mij en mijn flexwerkende vriendin aan de eetkamertafel. Het is de leukste collega die ik ooit heb gehad. Deze hele situatie vraagt het uiterste van mijn ondernemerschap, van mijn creativiteit en flexibiliteit. Maar om heel eerlijk te zijn, ik vaar hier heel goed op. Terwijl we aan de eetkamertafel werken merk ik meer dan ooit hoe verdomde slim mijn vriendin is en ondertussen merk ik wat ik belangrijk vind in het leven. Dat we fysiek en financieel gezond en gelukkig zijn.

Evalueer

Maar ik vraag me ook af of dit bij iedereen zo is. En dan denk ik juist aan de mensen die net als wij ook nog financieel en fysiek gezond zijn. Ik snap ook wel dat je wel andere dingen aan je hoofd hebt als de stress op het moment in meer primaire levensbehoeftes als rekeningen betalen of je gezondheid ligt. Maar als je net als wij in de gelukkige situatie bent dat je je daar geen zorgen over hoeft te maken. Misschien kom je er dan thuiswerkende wel achter dat je nooit meer terug wilt naar je werk. Dat het niet hoeven werken met die irritante collega’s een ware verlichting is. Of dat het werk dat je uitoefent eigenlijk helemaal niets voorstelt zonder die collega’s.

Maar dat is allemaal praktisch, je twijfels kunnen ook dieper zitten. Misschien realiseer je je wel dat het werk dat je doet, tegen het licht van de huidige ontwikkelingen, helemaal niks voorstelt. Of dat je, nu je 24/7 met je partner in één huis zit, hem of haar het liefste achter het behang plakt. Voor mensen die normaliter twee levens naast elkaar leven kan 24/7 locked down een ware relatietest zijn. Als alles anders is, geeft het je ook een unieke mogelijkheid om je hele leven te herevalueren. Dan kan je van de nood ook een deugd maken.

Zie de kansen

Pak die mogelijkheid eens je eigen rat race van de zijlijn te aanschouwen. Het is een soort gekke confrontatie met jezelf en de manier hoe je je leven leidt. Ik heb meerdere mensen in mijn omgeving zich horen realiseren dat ze hun eigen kinderen toch wel verdomde weinig zien. En dat is winst, een beetje een wrange winst in een gekke tijd. Maar desalniettemin is het absoluut een winst.

De positieve (en negatieve) bijkomstigheid van deze situatie is dat het alles vertraagd en niets meer vanzelfsprekend is. Over alles moet even nagedacht worden en juist daarin schuilt een kans. Waarom doe je wat je doet? Doe je het omdat je het wilt, of omdat het een automatisme is geworden?

Gun jezelf daarom ook eens de tijd om je dagelijkse doen en laten te evalueren. Stel jezelf de vraag eens of je straks op dezelfde voet doorgaat, waar het een tijdje geleden zo abrupt is gestopt.

Column gemist?

Lees ook deel 12 in deze reeks van Freeks persoonlijke ervaringsverhalen.

Oude patronen doorbreken?

Schud jezelf los van je gewoontes en bepaal bewust jouw koers. Na de training Versterken van persoonlijke kracht bereik jij je doelen.

Naar de training