'To-do list'

Ik heb Father Esperius leren kennen. Hij is mijn opdrachtgever in Kigoma en tevens verantwoordelijk voor de financiën van de Diocese. Een rustige, aimabele man die weet waar hij het over heeft. Als je praat over de verbeteringen van het hotel, kun je dat op verschillende niveaus doen. Maar als Father Esperius je vertelt dat er geen geld beschikbaar is dan worden de mogelijkheden direct wat abstracter. Ik heb een aantal opdrachten met hem besproken. Het Nzimano hotel, waar ik verblijf, kan een mooie bron van inkomsten zijn voor de Diocese. Het heeft 14 (verouderde) kamers en een conferentiezaal. In de vier dagen dat ik hier nu ben, vindt er een grote conferentie plaats en dat zorgt voor inkomsten, helaas is dat een unicum.

Samen met één van de medewerkers ga ik een brochure maken van het hotel en de daarbij behorende mogelijkheden. Diverse excursies, maar ook de kamers en de mogelijkheden tot het houden van conferenties. De brochure wordt gericht op de lokale bevolking en organisaties werkzaam hier. Waarom? Er bestaat wel degelijk vraag naar een dergelijke locatie en maar weinig mensen weten dat deze bestaat. Father Esperius gaat de brochures verspreiden over een groot aan NGO’s in en buiten de regio.

De medewerkers van het hotel zijn allemaal ontzettend aardig, maar niet altijd geschikt voor het hotelwezen. Ze weten simpelweg niet wat klantvriendelijkheid is en hoe je je klant tevreden krijgt/houdt. Door middel van een training ga ik ze de basisbeginselen bijbrengen en laat ik ze oefenen met verschillende situaties.

Tenslotte de kamers in het hotel. Ze zijn verouderd, maar een aantal hebben nieuwe bedden, tafeltjes en stoelen. De kamers met het mooiste uitzicht hebben de oudste inrichting. Felista, die een jaar hotelmanagement gestudeerd heeft, vertelde mij dat er steeds maximaal 5 kamers tegelijk bezet zijn. Ik ga voorstellen om de mooie meubels in de 5 mooiste kamers te zetten en om die kamers een lik verf te geven.

Dan is er het trainingscentrum in Kasulu, SASPAC. Ze zijn bezig met een fundraising aanvraag om de nodige verbeteringen te kunnen doorvoeren. Morgen vertrek ik naar Kasulu om te bekijken wat ik daar kan betekenen. Zonder internet en telefoon ben ik dus een tijdje uit de lucht. Daarnaast heb ik geen idee wanneer ik terug kom, het wordt daar wachten op een auto die weer naar Kigoma gaat. Spannend dus!

Ik merk dat er talloze mogelijkheden zijn hier om alles net wat beter te maken. Zo zijn op de secondary school hier bijna alle naaimachines stuk, die kan ik proberen te repareren. Het hotel heeft dringend een verse laag verf nodig, daar kan ik mee aan de slag. De diocese heeft een prachtig strand waar maar weinig mensen komen. Er staat een hotelgeraamte dat nooit is af gebouwd en dus niet operationeel is. Zo kan ik nog wel even door gaan. Ik zie het, registreer het en mijn resultaatgerichte zelf wil mensen motiveren om daarmee aan de slag te gaan. Echter, het leven hier gaat langzamer dan in Nederland en ik kan maar één ding tegelijk doen. Dat is best lastig. Voorlopig focus ik mij dus op bovenstaand.

Kigoma, 3 maart 2011

Ga terug naar het profiel van Matthijs en lees zijn reisverslagen