Bluf

Vandaag de sheets voor de training klaar gemaakt en met de (levens) wijze Zuster Angelica doorgesproken. Zij vond het “very good” en in haar geval geeft me dat wel vertrouwen. Straks nog even het programma indelen en dan moet het er woensdag maar van komen... Eén groep mensen twee dagen aan het werk zetten met project management. Ik ben benieuwd.

Hotel Nzimano

Ik had al een voorstel geschreven om Amani Beach te ontwikkelen, vanochtend heb ik in navolging van onder andere Jeroen (Schouten & Nelissen) een voorstel met aanbevelingen over NZimano (het hostel waar ik logeer) op papier gezet. Het bisdom kan simpelweg alleen maar liefdadigheidsprojecten doen (scholen, ziekenhuizen, dispensaries) als er ook projecten zijn waarmee ze geld verdienen. En de inkomsten uit de zondag collectes zijn niet genoeg als je je realiseert dat de gemiddelde Tanzaniaan hier zo’n € 50,- tot €75,- per maand verdient. Goed, een biertje kost hier maar € 0,80 maar toch...

Nzimano heeft die potentie om geld op te leveren wel, maar om meer reizigers te trekken moet er wel wat gebeuren. Stromend water uit de kraan bijvoorbeeld. En nog wat kleine details.Toch: voor mensen die een keer een rondreis naar Tanzania en Kenia willen maken: zoek maar op google op ”Nzimano Kigoma”, dan kun je foto’s van het hotel vinden. Ziet er best redelijk uit. Ik heb het hier goed naar mijn zin, je moet alleen niet te veel eisen stellen, maar daarvoor zit je ook niet in Tanzania.

Camera kapot

Ik heb mijn voorstel met Father Sabas (Communicatie) besproken en een kopie aan Father Esperius (hoofd Financiën) gegeven. Ik vertelde Father Sabas dat mijn digitale camera het begeven had (2 weken oud), maar dat ik gelukkig een reserve camera van iets mindere kwaliteit had. Daar nam hij geen genoegen mee. Ik heb nu dus zijn Panasonic digitale camera met 35-420 mm zoom lens. “want als je straks in Gombé bent (wildpark met Chimpansees) moet je mooie foto’s kunnen maken!” Het is dus niet alleen maar armoe, maar vooral ook een heel goed hart.

Bløf in Tanzania

Toen ik op de binnenplaats van het hostel om 7 uur een biertje zat te drinken, had ik zin in wat muziek. In mijn telefoon heb ik onder andere Umoja van Bløf. De eerste track stond op (Yele). Eén van de meisjes die hier rondfladdert om pannetjes met eten in de eetzaal neer te zetten, biertjes in te schenken en de binnenplaats te vegen spitste haar oren toen ze voorbij kwam. Nooit geweten: Umoja is Kiswahili voor “samen”. En naar de tekst te oordelen heeft Bløf dat nummer hier in Tanzania opgenomen. Het is niet alleen Kiswahili, maar ook uit deze regio. Ja, dat hoorde ik natuurlijk meteen!

Capaciteitsprobleem

Om een uur of half acht kwam Father Esperius (ik zeg het nog een keer: hoofd Financiën) een gast afzetten bij het hostel en kwam aarzelend bij me zitten. Hij werkt al zo hard en werkt dan zelfs ook nog als taxichauffeur. Ze hebben óf een capaciteitsprobleem óf delegeren is iets wat nog geleerd moet worden. We hebben een prima gesprek gehad waarin hij heel eerlijk vertelde wat er allemaal op zijn bord ligt en dat blijkbaar niemand anders mee eet. Hij slaapt drie tot vier uur per nacht!

Hij had mijn verhaaltje over Nzimano kort gelezen en onderschreef alles. Zondag praten we er in detail over. Volgens mij kunnen we zondag meters maken (ik hoop het echt). Er is hier zoveel te doen en vier weken is zo kort! (herkenbaar Jeroen, Ernest?) Morgen on the road. Camera in de aanslag want het beloofd een mooie tocht te worden. Anderhalf tot twee uur. It’s gone be a bumpy ride!

Dinsdag 9 november 2010, Kigoma