Hollen of stilstaan

Eén van de voordelen van werken voor een diocese is dat er een kerk is. In dit geval naast het gebouw waarin ik zit te werken. En daar was vandaag een trouwerij. Vergeet even de kerkdiensten zoals die in Nederland zijn. Nee, ik ben niet wezen kijken. Maar de muziek die vanuit die kerk kwam was zo vrolijk, zo energiek en zo mooi! Geen statige zang, maar veelstemmig, met drums en orgel.

Geen tijd voor verveling

Vandaag heb ik het programma voor de rest van mijn verblijf doorgesproken met father Esperius. Het is hier echt hollen of stilstaan. Volgende week dinsdag vertrek ik naar Kasulu, geef daar woensdag en donderdag de eerste training, ga dan vrijdag naar Kabanga en kom zaterdag terug. Zondag werk ik met father Esperius aan een rapportage systeem voor alle projecten en ga ‘s avonds naar Kiganza. Maandag en dinsdag training in Kigoma, woensdag naar Kibondo, daar geef ik donderdag en vrijdag training, kom zaterdag terug. Dan kan ik zondag naar Gombe Stream national park. Dat is het beroemde reservaat waar Jane Goodall jaren onderzoek naar het leven van chimpansees heeft gedaan. Ik blijf daar tot maandag ochtend en heb dan dinsdag en woensdag nog om af te ronden, instructies te schrijven en afscheid te nemen van iedereen. Het lijkt er op dat ik me niet hoef te vervelen. Ik ben trouwens benieuwd wie van jullie al die plaatsen gaat opzoeken op Google maps.....

Op zich liggen die plaatsen niet zo ver van elkaar af. Van Kigoma naar Kasulu is maar 100 km. Maar daarvan is 30 kilometer geasfalteerd en de rest zand, rotsen en kuilen. Zo’n reis schijnt behoorlijk vermoeiend te zijn. Maar ik weet nu al zeker dat ik weer met een berg mooie foto’s terug kom.

Bieravond

Toen ik terug kwam in het hostel wilde ik maar een ding: zitten met een biertje en uitzicht over het Tangajika meer (het is nog steeds 30 graden en lekker vochtig). Al snel kwam Father Deus met een vriend van hem bij me zitten. (Jeroen, Ernest: hartelijke groeten!). Kort daarna schoven Father Fidelius en Father John aan, even later gevolgd door Father Sabas. Overigens allemaal lekker relaxed gekleed in t-shirtje of polo. We hebben daar zo’n twee en een half uur zitten drinken, praten en lachen, tot het zo donker was dat ik alleen nog hun ogen en tanden zag. Toen ik zo de kring rondkeek en luisterde naar hun verhalen dacht ik: ”wat een mazzelaar ben ik dat ik hier zo zitten kan”!

Drinken met mobieltje

Nog eentje voor het slapen gaan dan: wij denken dat ons leven veranderd is door de mobiele telefoon. Als dat ergens geldt is het hier wel. Iedereen heeft er minstens één en je kunt je prepaid sim-kaart opwaarderen vanaf TSH 500, (ongeveer 25 cent). Dan kun je net zeggen:” ik heb weer beltegoed....tuuttuut.” Drinken met een groepje vrienden in het donker is dan ook geen probleem, er is altijd wel iemand aan het bellen dus steeds licht van minimaal één telefoon. Genoeg voor vandaag!

Zaterdag 6 november 2010, Kigoma