Money makes the world go around

Vannacht heb ik beroerd geslapen. Het bleef maar door mijn hoofd spoken dat deze mensen er steeds mee geconfronteerd worden dat ze om een project te kunnen uitvoeren hun hand op moeten houden. De normale regels van project management gaan hier dus niet op. Hoe kun je een project beheersen als pas aan het eind weet of je ook alle benodigde centen bij elkaar geschraapt krijgt. De oneerlijke verdeling van kansen kwam weer eens hard bij me binnen. Toen ik vanochtend wakker werd had ik me voorgenomen dat we dat dus maar eens met elkaar moesten gaan aanpakken.

Creatief geld verdienen

Ik heb hun toegelicht hoe brainstormen in zijn werk gaat en de opdracht gegeven om met creatieve ideeën te komen hoe we aan geld kunnen komen. Een half uur later hadden we een schoolbord vol, maar het merendeel ging er over hoe ze geld los konden krijgen van donateurs. Daarom heb ik een nieuwe opdracht gegeven: kom met ideeën om (duurzaam) geld te verdienen. Gelukkig leverde ook dat een berg ideeën op en zelfs creatieve.

Enthousiast aan de slag

Toen ik daarna voorstelde om de groep in tweeën te splitsen en iedere groep een idee te laten omzetten in een projectplan hoefde ik niets meer te zeggen. Ze waren nu zo enthousiast dat ze zelf de groepen indeelden, ideeën uitkozen en aan het werk togen. Drie uur later presenteerden beide groepen hun ideeën aan elkaar en hoewel er nog wel iets aan te schaven valt is het realiteitsgehalte hoopgevend.

Normaal gesproken zou de training vandaag klaar zijn. Hoe leuk was het toen de groep voorstelde om samen morgen beide plannen nog een keer door te lopen en aan te geven waar er aan geschaafd moet worden. Daarna willen beide teams de komende weken hun plan verder uitwerken en met zijn allen (uiteraard zonder mij) over een maand nog een keer bij elkaar komen. Ieder team wil proberen of het plan echt uit te voeren valt. Dat betekent dus nog één keer geld inzamelen en (mogelijk) daarna zelf geld gaan verdienen. Ik ben benieuwd of ze het zo lang volhouden, maar het enthousiasme is ontroerend.

Kabanga hospital

Na de training zijn we op bezoek geweest in Kabanga hospital. Een ziekenhuis met 160 bedden. Een groot terrein met veel gebouwen, waaronder een aantal in aanbouw die binnen twee maanden klaar moeten zijn. Ook hier is weer te zien dat geld het grote probleem is. Ze doen hun best maar hebben geen geld voor mooie spullen waardoor het er erg oud en afgeleefd uitziet. En krijgen ze dan een ambulance die over is bij de UNCHR dan blijkt die bij aankomst kapot en kost reparatie zoveel dat deze al een jaar stilstaat. Hoe draaien we dit om?

Te gek voor woorden

Daarna ben ik weer op bezoek geweest bij de vrolijke zusters. Ze hadden me al verteld dat ze een dispensary (een basaal ziekenhuisje met 20 bedden) wilden bouwen maar geen geld hadden. Nu sterven er jaarlijks een flink aantal (veel meer dan 10 per jaar) zwangere vrouwen en dus ook hun ongeboren kind letterlijk langs de kant van de weg omdat de afstand tot het ziekenhuis te groot is. Ze lieten me hun aanvraag voor financiële steun lezen, waar inderdaad schrijf- en rekenfouten in zaten, maar waar ze nooit antwoord op hebben gehad. En dus denken ze dat ze het verkeerd hebben gedaan en geven op... En om een aantal zwangere vrouwen wel op tijd hulp te kunnen geven hebben ze (slechts) eenmalig €23.000,- nodig en daarna jaarlijks € 4.000,- Hoeveel is een (meerdere) mensenleven waard? Ik ga hier over nadenken, want dit is te gek voor woorden.

Donderdag 11 november 2010, Kigoma.