Projectmatig werken vs. een relaxte mentaliteit

Projectmatig werken versus de relaxte mentaliteit in Tanzania: “Hoe krijgen we dát tussen de oren?” Een klein kamertje, een bucketwash en een schoolbord met een krijtje. Daar zal senior trainer Wouter de Zwart het mee moeten doen tijdens zijn verblijf in Tanzania. Toch borrelt hij van enthousiasme. Eind oktober 2010 reist Wouter af naar Kigoma, de armste provincie van Tanzania. Ook hij gaat vanuit Schouten & Nelissen ondersteuning bieden aan een opleidingsinstituut van het lokale bisdom.

Hoe hij het gaat invullen weet hij nog niet precies, maar over zijn missie is Wouter duidelijk.“Projectmatig werken. Hoe krijgen we dat tussen de oren bij de locals? Ik weet vanuit de ervaringen van de collega’s die mij voorgingen, dat er in Tanzania een relaxte mentaliteit heerst. Compleet anders dan dat we in Nederland gewend zijn dus. Dat maakt deze uitdaging ontzettend interessant!”

Toeval bestaat niet

Een tijdje geleden werd Wouter getriggerd door een documentaire over kleine kinderen in Afrika. Een visioen dat hij op zijn sterfbed moest bedenken niks gedaan te hebben aan ontwikkelingshulp, spookte dagenlang door zijn hoofd. Een intern bericht over de uitzending van collega Ernest Hoen, bereikte hem twee dagen later. De cirkel was rond! “Ik geloof niet in toeval, dus ben direct gaan mailen naar de directie. Of ik ook als freelancer onder de vlag van Schouten & Nelissen kon worden uitgezonden? Het antwoord kwam snel: ik zou de volgende zijn.”

Ad hoc

"Het opleidingsinstituut wordt gerund door een bisdom in Kigoma. Paters en nonnen door heel het land dragen hun steentje bij. Naast het reguliere priesterwerk houden ze zich bezig met het bouwen van scholen, het runnen van hostels en ziekenhuizen etc. Allemaal activiteiten met een hoog ad-hocgehalte."

In zijn eerste week in Tanzania gaat Wouter vooral met veel mensen in gesprek. "Waar lopen ze tegenaan en waar is behoefte aan? Hoe zet je een project op en wat voor tijdsplanning komt hierbij kijken? Belangrijke kennis die goed van pas komt in hun dagelijkse werkzaamheden. Hoe ik dit over ga brengen? Ik ga helemaal back to basic, dus ik zal het moeten doen met een schoolbord en een krijtje."

Cultuurshock

Hij overnacht in een hotel van het lokale bisdom. Een kleine kamer met tegeltjes op de vloer, een bed met een klamboe en een emmer met een blikje, de zogenaamde bucketwash. Die primitieve levenswijze zou voor Wouter wel eens een cultuurshock kunnen betekenen. "Ik hoop het! Ik ben heel benieuwd hoe ik me daar voel. Misschien is het wel eens goed dat ik helemaal op mezelf wordt teruggeworpen. Drop en stroopwafels ga ik absoluut niet missen, maar mijn vrouw en twee zoons des te meer."

Valkuilen

Al heeft hij wel een aantal keer voor zijn werk naar de andere kant van de wereld moeten reizen, een echte globetrotter wil hij zichzelf niet noemen. Toch is Wouter heel bewust van de valkuilen waar hij alert op moet zijn. "Je bent helemaal op jezelf aangewezen, dus het zou wel eens eenzaam kunnen zijn. Ik ben al eens eerder zes weken in mijn eentje naar Japan geweest, maar daar word je beziggehouden. Dat gaat in Tanzania niet gebeuren," lacht Wouter. "Een andere valkuil is dat ik de neiging heb op mensen snel aardig te vinden. Dan ben ik geneigd veel voor ze te doen. Het is goed om jezelf dan te bedenken: helpen is leren, niet het zelf doen."

Benieuwd naar zijn ervaringen? Volg Wouter de Zwart tijdens zijn verblijf in Tanzania. Lees zijn reisverslag.