Ga naar het hoofdmenu Ga naar de inhoud

Column #16: Het liefste doe ik dingen waarvan ik niet helemaal zeker weet of ik het kan.

Thema: Persoonlijke effectiviteit
Rubriek
Blog
Datum
3 augustus 2020
3 minuten leestijd

Doodsaai of burned-out. Columnist Freek van Kraaikamp (35) leek haast te moeten kiezen tussen die twee. Maar dat was natuurlijk niet waar. Hij vond dé manier om precies daartussenin te zitten en is nu gelukkiger in zijn werk dan ooit.

Mijn loopbaan leest weg als de personificatie van de titel van dit column. Een journalist zonder opleiding. Een loopbaancoach zonder papieren. Een auteur niet gehinderd door enige kennis en ervaring in de literatuur. En de enige ervaring die ik in het opstarten van een kledingmerk had was het feit dat ik zelf ook kleren draag. Toch zijn dit allemaal, stuk voor stuk, de zaken waar ik het meeste plezier en voldoening uithaal. Dingen doen waarvan ik ergens in mijn onderbuik het vermoeden heb dat ik het kan, maar waar ik zelf ook best wel van weet dat ik ze nog nooit heb gedaan.


Dingen doen waarvan je denkt dat je het kan, maar niet helemaal zeker weet of je het kan, voelt voor mij aan als een veilige en tegelijkertijd spannende middenweg in mijn (zelf)ontwikkeling. Door in de afgelopen jaren, in schade en schande, een stukje wijzer geworden weet ik dat die middenweg mij beter past dan de uitersten in dat spectrum.

Balans tussen spannend en leuk

Aan de ene zijde heb ik me jarenlang doodverveeld op het werk doorgebracht met het mantra: ‘Ik weet zeker dat ik dit kan, dus ik doe het maar’. Het enige wat dat me bracht was hele regelmatige werkdagen, een intense sleur en eindeloos durende dagen. Toen ik daarna mijn eigen bedrijf opstartte stortte ik me in alles wat me leuk leek. Niet gehinderd door enige kennis, planning of realiteitszin ramde ik mij in twee jaar regelrecht een burn-out in. Dus het mantra: ‘Ik heb geen idee wat ik aan het doen ben, maar het lijkt me wel leuk’, was ook niet echt een succesverhaal.

Daarom leef ik, sinds mijn burn-out van 2017, ergens tussen die twee uitersten in. Ik stimuleer me genoeg om niet verveeld te raken, maar stort me ook niet meer zo blind in projecten waarin ik maandenlang boven mijn macht moet tillen. De projecten die ik aanneem zijn spannend genoeg om leuk te blijven, en leuk genoeg om spannend te blijven. Het geeft me het beste van beide werelden.

De skills die me verder helpen

Bij alles wat ik doe en opstart vraag ik mezelf tegenwoordig eerst af in welke mate ik het kan. Wat kan ik bijdragen aan het project. Welke skills bezit ik al, en welke juist niet. Maar boven alles vraag ik me af welke twist ik eraan kan geven, die niemand het project ooit nog heeft gegeven. Door het combineren van creativiteit, verandering en hele nuchtere kijk op mijn eigen kennis en kunde, kan ik de balans vinden tussen spanning en praktijk. Lukt het me om die balans te vinden, dan gaan we gas geven. En anders toch maar even niet, hoe leuk het project me ook lijkt. Op die manier verveel ik me niet dood, en loop ik me niet dood. Deze middenweg is mijn ideale weg.

De laatste jaren leef ik niet meer als Pipi “Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan” Langkous. Maar door het vinden van de balans tussen Pipi en doodsaaie-eindeloze-werkdagen-Freek houd ik mijn leven de afgelopen jaren veilig en spannend genoeg om het nog een hele tijd uit te zingen. 

Ik doe het ervoor.

Versterk jouw skills

Ook de skills ontwikkelen die in elke job die je doet van pas komen? Onze trainingen voor persoonlijke effectiviteit helpen je om met vertrouwen én plezier al je huidige en nieuwe avonturen aan te gaan.

Bekijk de trainingen